Materia? kliniczny wybrany do bada¨½ obejmuje 57 kolejnych chorych leczonych metod? brachyterapii PDR. W grupie chorych by?o 27 m??czyzn (47.4 % ) i 30 kobiet (52.6 % ). ?redni wiek chorych wynosi? 53 lata i mie?ci? si? w zakresie 22-85 lat (mediana 53.0). Byli to wszyscy chorzy leczeni metod? brachyterapii PDR w okresie od maja 1999 roku do grudnia 2002 roku w Wielkopolskim Centrum Onkologii (WCO). Obliczenia dawek dla brachyterapii PDR wykonano u 15 chorych na nowotw¨®r g?owy i szyi, 23 chorych na nowotw¨®r OUN, 8 chorych na raka gruczo?u piersiowego, 3 chorych na mi?saka tkanek mi?kkich, 1 chorego na raka penisa i 1 chorego na raka odbytnicy. Brachyterapi? PDR prowadzono zgodnie z zaleceniami europejskimi w oparciu o lini? terapeutyczn? obejmuj?c?: aparat IBU, system planowania PLATO i microselectron PDR (Nucletron). Dokonano oblicze¨½ rozk?adu dawek (wykorzystano rzeczywiste plany leczenia chorych poddanych brachyterapii PDR) w obr?bie guza oraz w wybranych narz?dach krytycznych znajduj?cych si? w pobli?u obszaru leczonego. Dla wszystkich punkt¨®w krytycznych por¨®wnano warto?ci dawki biologicznie r¨®wnowa?nej (BED) uzyskane w metodzie PDR (obliczenia wykonano dla trzech r¨®?nych schemat¨®w frakcjonowania - impulsy podawane z przerw? co 1, 2 i 4 godziny) - przed i po optymalizacji na punkty dawkowe oraz obj?to?ciowe. Obliczenia wykonano wg wzoru na BED przy zachowaniu sta?ej dawki ca?kowitej (D) w obszarze leczonego guza. Znamienno?? statystyczn? mierzono przy pomocy nieparametrycznego testu Friedmana ANOVA oraz wsp¨®?czynnika korelacji Kendalla.
?rednia warto?? dawki BED w poszczeg¨®lnych punktach krytycznych by?a istotnie zale?na od d?ugo?ci przerwy pomi?dzy impulsami i mala?a wyk?adniczo wraz z wyd?u?eniem d?ugo?ci przerwy - od 1, przez 2 do 4 godzin (wsp¨®?czynnik Kendalla = od 0.48 do 1.0, p = od 0.002 do 0.00001).
Wyd?u?enie przerwy mi?dzy impulsami brachyterapii PDR zmniejsza warto?ci dawek BED w narz?dach krytycznych przy zachowaniu takiej samej warto?ci dawki fizycznej podawanej w obszarze leczonego guza (D) co wp?ywa na zmniejszenie ryzyka p¨®?nych powik?a¨½. Jednocze?nie jednak zmniejsza si? liczba leczonych chorych ze wzgl?du na wyd?u?enie czasu leczenia.